วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์ (The Journal Of Faculty Of Applied Arts)
วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์นำเสนอบทความวิชาการและบทความวิจัยโดยขอบเขตเนื้อหาของบทความจะคลอบคลุม สหวิทยาการทางด้านสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ อาทิ สาขาวิชาภาษา จิตวิทยา บริหารธุรกิจ การตลาด การเงิน การจัดการ เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ รัฐประศาสนศาสตร์ พลศึกษา ศึกษาศาสตร์ เป็นต้น กำหนดออกวารสาร ปีละ 2 ฉบับ คือ ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน และฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม คำแนะนำสำหรับผู้ประสงค์ส่งบทความ บทความวิจัย ควรมีองค์ประกอบได้แก่ ชื่อเรื่อง (Title) ชื่อ นามสกุลของผู้นิพนธ์ (Author) บทคัดย่อ (Abstract) เป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษ คำสำคัญ (Keywords) ส่วนเนื้อหา (Text) ของบทความวิจัยควรประกอบด้วย บทนำ (Introduction) วัตถุประสงค์ (Objectives) สมมติฐาน (Hypotheses) (ถ้ามี) คำถามในการวิจัย (Research Questions) (ถ้ามี) การทบทวนวรรณกรรม (Related Literature) และ กรอบแนวคิดในการวิจัย (Conceptual Framework) วิธีการวิจัย (Methodology) ประกอบด้วย ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง (Population and Sample) เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย (Research Instruments) การเก็บรวบรวมข้อมูล (Data Collection) และการวิเคราะห์ข้อมูล (Data Analysis) ผลการวิจัย (Results) การอภิปรายผล (Discussion) สรุปและข้อเสนอแนะ (Conclusion and Recommendation) กิตติกรรมประกาศ (Acknowledgement) (ถ้ามี) และเอกสารอ้างอิง (References) ในรูปแบบ APA 6th edition (American Psychological Association citation Style) การส่งต้นฉบับ ผู้นิพนธ์ส่งบทความวิชาการหรือบทความวิจัยผ่านระบบที่เว็บไซต์ วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์ (tci-thaijo.org) เมื่อกองบรรณาธิการได้รับบทความเรียบร้อยแล้ว กองบรรณาธิการจะแจ้งให้ผู้นิพนธ์ทราบ จากนั้นกองบรรณาธิการจะดำเนินการตรวจสอบบทความในเบื้องต้นว่าเป็นบทความที่อยู่ในขอบเขตเนื้อหาวารสารหรือไม่ มีความเหมาะสมที่จะลงตีพิมพ์หรือไม่ รวมถึงมีการจัดเตรียมเป็นไปตามรูปแบบและมาตรฐานที่วารสารกำหนดหรือไม่ และกองบรรณาธิการจะแจ้งผลการพิจารณาให้ผู้นิพนธ์ทราบภายใน 15 วัน การจัดเก็บค่าดำเนินการจัดพิมพ์เผยแพร่บทความ วารสารวิชาการศิลปศาสตร์ประยุกต์ดำเนินการจัดเก็บค่าดำเนินการจัดพิมพ์เผยแพร่บทความ โดยจะเรียกเก็บเมื่อบทความได้รับการอนุมัติตีพิมพ์ ดังนี้ 1. ค่าดำเนินการจัดพิมพ์เผยแพร่บทความวิจัย จำนวนเงิน 3,000 บาทต่อหนึ่งบทความ 2. ค่าดำเนินการจัดพิมพ์เผยแพร่บทความวิชาการ จำนวนเงิน 2,700 บาทต่อหนึ่งบทความ 3. บทความวิจัยหรือบทความวิชาการที่ตีพิมพ์เผยแพร่มีเนื้อหาในการตีพิมพ์เกิน 15 หน้า จะจัดเก็บค่าดำเนินการเพิ่มเติมในอัตรา 300 บาทต่อหนึ่งหน้า ทั้งนี้เมื่อรวมจำนวนเนื้อหาที่เพิ่มเติมแล้วทั้งหมดจะต้องไม่เกิน 18 หน้าต่อหนึ่งบทความ ผู้ประสงค์ส่งบทความสามารถดูรายละเอียดคำแนะนำการเตรียมบทความเพิ่มเติมได้ที่ https://drive.google.com/drive/folders/1J48Yf5Tpr2WacrmyI0MUZ66UoCZGtw4-
ภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหาร และการรับรู้บรรยากาศขององค์กรที่มีผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของกรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหาร และการรับรู้บรรยากาศขององค์กร ที่มีต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม จากกลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการ ที่สังกัดกรมการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ จำนวน 290 ตัวอย่าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ มีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 จากการศึกษา พบว่า ภาวะผู้นำที่เป็นแบบอย่างของผู้บริหาร ด้านการให้ผู้อื่นปฏิบัติ การรับรู้บรรยากาศองค์กร ได้แก่ ด้านการตั้งมาตรฐานในการทำงาน ด้านความรับผิดชอบในการทำงาน ด้านการชื่นชม ด้านการสนับสนุน และด้านความรู้สึกผูกพันและรับผิดชอบต่อองค์กร มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยสามารถพยากรณ์ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ได้ ร้อยละ 79.9 The objectives of this research were to investigate the influences of exemplary administrator leadership, and perceived organizational climate that affected the learning organization. The research instruments used to gather data included a questionnaire. The sample used in this research consisted of 290 military officers in the Naval Communications and Information Technology Department, while the statistics used to analyzed the collected data were mean, standard deviation and Multiple Regression Analysis with statistical significance at a 0.05 level. The research results indicated that exemplary administrator leadership comprised the following aspects : enable others to act and perceived organizational climate, which comprised the aspects of standard, responsibility, reward and recognition, support, and commitment. These had influences on the learning organization at a 0.05 level of significance and could predict the learning of the organization at 79.9%.
รัฐวิชญ์ อัครพิมพ์วรา
ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะหลักขององค์การ บรรยากาศองค์การ และภาวะผู้นำ การเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสมรรถนะหลักขององค์การ บรรยากาศองค์การ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง และการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง สมรรถนะหลักขององค์การ บรรยากาศองค์การ และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง กับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง และ 3) ศึกษาการทำนายการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง โดยมีสมรรถนะหลักขององค์การ บรรยากาศองค์การ และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงเป็นตัวทำนาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ คือ พนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง จำนวน 200 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลทั่วไป แบบวัดการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ แบบวัดสมรรถนะหลักขององค์การ แบบวัดบรรยากาศองค์การ แบบวัดภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1) การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ สมรรถนะหลักขององค์การ บรรยากาศองค์การ และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งอยู่ในระดับสูง 2) สมรรถนะหลักขององค์การ บรรยากาศองค์การ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) สมรรถนะหลักขององค์การ บรรยากาศองค์การ และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสามารถทำนายการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งได้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีอำนาจในการทำนายการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ได้ร้อยละ 66.30 โดยภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงสามารถทำนายการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ได้ดีที่สุด รองลงมา คือ สมรรถนะหลักขององค์การโดยมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอยมาตรฐานเท่ากับ .522 และ .213 ตามลำดับ ส่วนบรรยากาศองค์การไม่สามารถทำนายการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ In this thesis, the researcher has the following objectives: (1) to study core competency, organizational climate, transformational leadership, and a learning organization in a private company, (2) to examine the relationships between core competency, organizational climate, transformational leadership and a learning organization of the company under study, and (3) to predict the learning organization of the private company under investigation using core competency, organizational climate and transformational leadership as predictor variables. The sample population consisted of 200 employees at a private company. The research instruments were as follows: (1) a questionnaire eliciting demographical characteristics; (2) a learning organization scale; (3) a core competency scale; (4) an organizational climate scale and (5) a transformational leadership scale. The statistics used in data analysis were percentage, mean, and standard deviation. The techniques of Pearson’s product moment correlation coefficient (PPMCC) and multiple regression analysis (MRA) were also employed. Findings are as follows: 1.The learning organization, core competency, organizational climate and transformational leadership in a private company under study were at a high level. 2. Core competency, organizational climate and transformational leadership positively correlated with the learning organization at the statistically significant level of .05. 3. Core competency, organizational climate and transformational leadership could predict the learning organization at the statistically significant level of .05. The predictive power of the learning organization was at 66.30 percent. Transformational leadership could predict the learning organization at the highest level. In descending order was core competency with the regression standardized coefficients at .522 and .213. The organizational climate could not predict the learning organization.
จารุภัทร เจียงวงศ์
พีสสลัลฌ์ ธำรงศ์วรกุล
ณัชชามน เปรมปลื้ม
รูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิต Knowledge Transfer Model In The Textile Indutry to Enhance Lifelong Learning
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิตรวมถึงเพื่อทดสอบประสิทธิภาพและเพื่อหาประสิทธิผลของรูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิตกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือพนักงานบริษัท ซันแฟลก (ประเทศไทย) จำกัด โดยแบ่งเป็นกลุ่มตัวอย่างเพื่อศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการรูปแบบจำนวน 242 คน กลุ่มตัวอย่างในการทดสอบประสิทธิภาพของรูปแบบจำนวน 43 คน และกลุ่มตัวอย่างในการหาประสิทธิผลของรูปแบบ จำนวน 30 คน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน โดยการหา t-test for Dependent Samples ผลการวิจัยพบว่า 1) ได้รูปแบบการถ่ายทอดความรู้ CCC Model ประกอบด้วย 1. เนื้อหาความรู้ในการปฏิบัติงาน 2. กระบวนการพัฒนาหลักสูตร และ 3. กระบวนการถ่ายทอดความรู้หรือสอนงาน 2) ประสิทธิภาพของรูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิต ประสิทธิภาพเท่ากับ 85.67/88.37 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 85/85 และ 3) ประสิทธิผลของรูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิตพบว่า 3.1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนตามรูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิตสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3.2) ผู้เข้ารับการอบรมตามรูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิตมีระดับความพึงพอใจต่อรูปแบบการถ่ายทอดความรู้ในอุตสาหกรรมสิ่งทอเพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้ตลอดชีวิตโดยรวมอยู่ในอยู่ในระดับมาก This research was conducted to develop and determine the effectiveness of the knowledge transfer model in the textile industry to enhance lifelong learning. The sample group recruited from the staff of Sunflag (Thailand) Ltd. They were also divided into 2 groups: (1) a sample group of 242 people to study about needs and problem; and (2) a sample group of 43 people to determine the efficiency of the knowledge transfer model. The data was analyzed by determining percentage, mean and standard deviation. The pre-test and post-test learning outcomes were compared by a determining t-test for the dependent samples. The research findings can be summarized as follows: 1. The knowledge transfer model in the textile industry to enhance lifelong learning is CCC Model consisting of three elements including 1) Content 2) Course 3) Coaching 2. According to the findings, the efficiency of the knowledge transfer model in the textile industry to enhance lifelong learning was 85.67/8.37, which was higher than the standard criteria of 85/85. 3. The findings on the effectiveness of the knowledge transfer model in the textile industry to enhance lifelong learning were as follows: 3.1) The staff in textile industry who studied with knowledge transfer model in the textile industry was found to have the post-test score more than the pre-test score with a statistical significance of .05 (p<.05). The test reliability is 0.85 and 3.2) The staff in textile industry who studied with knowledge transfer model in the textile industry to enhance lifelong learning had a high level of satisfaction ( 4.35).
ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะหลักขององค์การ การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การกับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน สมรรถนะหลักขององค์การ และการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การของพนักงานบริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) 2) เปรียบเทียบประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกัน ได้แก่ เพศ อายุงาน สถานภาพสมรส และรายได้ต่อเดือน และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะหลักขององค์การ การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ กับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ พนักงานในสำนักงานใหญ่ บริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) จำนวน 274 คน และเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน แบบวัดสมรรถนะหลักขององค์การ และแบบวัดการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน One-way ANOVA และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) พนักงานบริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) ที่มีปัจจัยส่วนบุคคลด้านเพศต่างกัน มีประสิทธิผลในการปฏิบัติงานไม่แตกต่างกัน ด้านอายุงานต่างกัน มีประสิทธิผลในการปฏิบัติงานในภาพรวมไม่แตกต่างกัน แต่ด้านคุณภาพของงานมีประสิทธิผลในการปฏิบัติงานแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ด้านสถานภาพสมรสแยกกันอยู่ มีประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน ในภาพรวมมากกว่าพนักงานที่มีสถานภาพโสด, สมรส และหย่าร้าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 พนักงานที่มีรายได้ ต่อเดือน 25,001-35,000 บาท มีประสิทธิผลในการปฏิบัติงานภาพรวมมากกว่าพนักงานที่มีรายได้ต่อเดือน 15,001-25,000 บาท อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) สมรรถนะหลักขององค์การมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานโดยภาพรวมของพนักงานบริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) การรับรู้การสนับสนุนจากองค์การมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ ประสิทธิผลในการปฏิบัติงานโดยภาพรวมของพนักงานบริษัทสหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 The objectives of this research were 1) to study the performance effectiveness, core competency, and perceived organizational support of personnel at Sahaviriya Steel Industries Public Company Limited, 2) to compare the performance effectiveness of personnel at Sahaviriya Steel Industries Public Company Limited, classified by different personal factors, including gender, years of service, marital status, and monthly income, and 3) to study the relationship between the core competency, perceived organizational support, and performance effectiveness of personnel at Sahaviriya Steel Industries Public Company Limited. The sample was 274 personnel at the Head Office of Sahaviriya Steel Industries Public Company Limited. The research instruments included a questionnaire, performance effectiveness scale, core competency scale, and perceived organizational support scale. Data collected were then analyzed using statistics, including frequency, mean, percentage, standard deviation, One-way ANOVA, and Pearson's product moment correlation coefficient. The results revealed as follows: 1) The respondents with different gender and years of service had indifferent performance effectiveness. In contrast, those with different marital status and monthly income had different performance effectiveness with a statistical significance level of .05. The respondents with martial separation status had higher performance effectiveness than single, married, and divorced ones. In addition, the respondents with monthly income of 25,001-35,000 baht had higher performance effectiveness than those with monthly income of 15,001-25,000 baht with a statistical significance level of .05. 2) Core competency was positively related with performance effectiveness of personnel at Sahaviriya Steel Industries Public Company Limited with a statistical significance level of .05. 3) Perceived organizational support was positively related with performance effectiveness of personnel at Sahaviriya Steel Industries Public Company Limited with a statistical significance level of .05.
สุพินทิพย์ ดุลยคง
ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะหมดไฟและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน ของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะหมดไฟและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะหมดไฟและประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาวิจัย เป็น บุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย รวมจำนวน 361 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบบางส่วน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับภาวะหมดไฟของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับน้อย ส่วนระดับของประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก 2) ภาวะหมดไฟโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางลบกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.177) 3) ภาวะหมดไฟด้านความอ่อนล้าทางอารมณ์มีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัย อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 4)ภาวะหมดไฟด้านการลดคุณค่าความเป็นบุคคลในผู้อื่น มีความสัมพันธ์ทางบวกกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .119) 5) ภาวะหมดไฟด้านความรู้สึกว่าตนเองไร้ความสามารถ มีความสัมพันธ์ทางลบกับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในมหาวิทยาลัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.323) The objectives of this research were 1) to study the level of burnout and performance efficiency of academic supporting staff in university, and 2) to study relationship between burnout and performance efficiency of academic supporting staff in university. The samples used in the study were 361 staff in university. The research instrument was a questionnaire. Statistics used in data analysis consisted of frequency, percentage, mean, standard deviation, partial correlation coefficient and Pearson's correlation coefficient. The results revealed that 1) The mean of burnout was at a low level while the performance efficiency was at a high level, 2) burnout negatively correlated with performance efficiency of academic supporting staff in university at the statistical significance level of .01 (r = -.177). 3) The facet of burnout : emotional exhaustion did not correlate with performance efficiency of academic supporting staff in university. 4) The facet of burnout : depersonalization positively correlated with performance efficiency of academic supporting staff in university at the statistical significance level of .05 (r = .119). 5) The facet of burnout : reduced professional efficacy negatively correlated with performance efficiency of academic supporting staff in university at the statistical significance level of .01 (r = - .323).
เหมือนขวัญ จรงค์หนู
นนทิรัตน์ พัฒนภักดี
การศึกษาการปรับตัวต่อสภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก: กรณีศึกษาผู้ที่มีประสบการณ์การสูญเสียในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร
การศึกษาค้นคว้าครั้งนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษารูปแบบของการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก (2) ศึกษาประสบการณ์การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก (3) ศึกษาผลกระทบของบุคคลที่มีสภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก (4) ศึกษาแนวทางที่บุคคลสามารถปรับตัวต่อสภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก (5) ศึกษาการสนับสนุนทางสังคมที่มีความเกี่ยวข้องกับการปรับตัวต่อสภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) เป็นรายบุคคล กับผู้ที่มีประสบการณ์การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก ในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร จำนวน 10 คนผลการศึกษาค้นคว้า พบว่า 1. รูปแบบของการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก แบ่งออกเป็น 3 รูปแบบ ได้แก่ 1) การเสียชีวิตโดยเจตนา ซึ่งเป็นการที่ผู้เสียชีวิตมีเจตนาที่จะกระทำการใดๆ เพื่อที่จะทำให้ตนเองเสียชีวิต อาทิ การผูกคอตาย การกินยาตาย การยิงตัวตาย เป็นต้น 2) การเสียชีวิตโดยไม่เจตนา แบบกะทันหัน เป็นการที่ผู้เสียชีวิต เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ อาทิ รถชน รถคว่ำ เป็นต้น รวมถึงการเสียชีวิตด้วยโรคภัยต่างๆ ที่ผู้เสียชีวิตไม่ทราบการเจ็บป่วยของตนเองมาก่อน หรืออาจทราบแต่ไม่ได้บอกบุคคลใกล้ชิด และ 3) การเสียชีวิตโดยไม่เจตนา แบบไม่กะทันหัน การเสียชีวิตในรูปแบบนี้ คือการเสียชีวิตที่ผู้เสียชีวิตมีโรคประจำตัว โดยบุคคลใกล้ชิดหรือครอบครัวได้ติดตามผลการรักษาและอาการต่างๆ ของผู้เสียชีวิตมาเป็นระยะเวลานาน 2. ลักษณะของประสบการณ์การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก แบ่งออกเป็น 5 ระยะ ได้แก่ 1) ระยะปฏิเสธไม่ยอมรับความจริง 2) ระยะโกรธ 3) ระยะต่อรอง 4) ระยะเศร้า และ 5) ระยะยอมรับ 3. ผลกระทบของบุคคลที่มีสภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก แบ่งเป็น 4 ด้าน ได้แก่ผลกระทบทางด้านร่างกาย ผลกระทบทางด้านอารมณ์/ความรู้สึก ผลกระทบทางด้านสังคม และผลกระทบทางด้านสติปัญญา 4. แนวทางการปรับตัวต่อสภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักได้นั้น ประกอบด้วย 4 แนวทาง ได้แก่ การปรับตัวแบบสู้ การปรับตัวแบบหนี การปรับตัวแบบประนีประนอมและการปรับตัวโดยใช้ปฏิสัมพันธ์ทางสังคม 5. การสนับสนุนทางสังคมที่มีความเกี่ยวข้องกับการปรับตัวต่อสภาวะเศร้าโศกจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักแบ่งเป็น 3 ประเภท ได้แก่ การสนับสนุนด้านอารมณ์ การสนับสนุนด้านข้อมูลข่าวสาร และการสนับสนุนด้านเครื่องมือ This study focused on a qualitative research and the objectives were to study (1) The pattern of the loss of a beloved person (2) The experience of the loss of a beloved person (3) The effects of a person with the grief from the loss of loved persons (4) The ways how a person was able to adjust himself of herself to the state of grief from the loss of a loved person and (5) The social support that was related to the adjustment to grief from the loss of a loved person. The population were 10 persons who had experienced the loss of a loved person at Din Daeng District, Bangkok throughin-depth interview. The results were as follows: 1. The pattern of the loss of a beloved person were divided into 3 patterns 1) Intentional death which was the deceased's intention to take any action in order to cause his own death (suicide), such as strangled to death, medication, family members,etc. 2) Sudden unintentional death is the death from accidents such as car accident, various diseases that the deceased were unaware of one's own illness before or may not disclose the siblings or family members and 3) Unintentional deaths, caused by congenital disease, where close people or families receiving follow-up treatment and the symptoms of the deceased for a long time. 2. The characteristics of the experience of losing a loved person was divided into 5 states: 1) State of denial 2) State of anger 3) State of bargaining 4) State of depressionand 5) State of acceptance. 3. The effects of a person who had the state of grief from the loss of a loved person was divided into 4 areas, which were physical effects, emotional effects, social effects, and intelligence effects. 4. The ways to adjust to the state of grief from the loss of a loved person wasdivided into 4 areas, which were fight response, flight response, compromise response, and social interaction response. 5. Social support that was related to adaptation to the state of grief from the loss of a loved person was divided into 3 types: emotional support, information support, and instrumental support.
ธัมมัฏฐิตตา อยู่เจริญ
ส่วนประสมการตลาดที่ส่งผลต่อความพึงพอใจในการเข้าชมงานแสดงสินค้าด้านธุรกิจสัตว์เลี้ยงในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล Marketing Mix that Effects Visitors’ Satisfaction at Pet Exhibitions in Bangkok Metropolitan Region
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับส่วนประสมการตลาดแต่ละด้านและระดับความพึงพอใจในการเข้าชมงานแสดงสินค้าด้านธุรกิจสัตว์เลี้ยงในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างส่วนประสมการตลาดแต่ละด้านกับความพึงพอใจในการเข้าชมงานแสดงสินค้าด้านธุรกิจสัตว์เลี้ยงในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 3) ศึกษาส่วนประสมการตลาดที่สามารถพยากรณ์ความพึงพอใจในการเข้าชมงานแสดงสินค้าด้านธุรกิจสัตว์เลี้ยงในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ประชากร คือประชาชนที่มีประสบการณ์การเข้าชมงานแสดงสินค้าด้านธุรกิจสัตว์เลี้ยงในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยสุ่มตัวอย่างแบบวิธีตามความสะดวก จำนวน 415 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ คือค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ส่วนประสมการตลาดมีค่าเฉลี่ยระดับมาก และด้านคุณภาพของงานแสดงสินค้ามีค่าเฉลี่ยระดับปานกลาง 2) ส่วนประสมการตลาดกับความพึงพอใจในการเข้าชมงานแสดงสินค้าด้านธุรกิจสัตว์เลี้ยงมีความสัมพันธ์กันทางบวก 3) ส่วนประสมการตลาดด้านคุณภาพของงานแสดงสินค้า ด้านการตกแต่งสถานที่จัดงาน ด้านองค์กรผู้จัดงาน และด้านงานแสดงสินค้าสามารถพยากรณ์ความพึงพอใจในการเข้าชมงานแสดงสินค้าด้านธุรกิจสัตว์เลี้ยงได้ร้อยละ 79.00 The objectives of this research were 1) to examine level of each marketing mix (8Ps) together with level of satisfaction that have effects when people visiting pet exhibitions in Bangkok Metropolitan Region, 2) to examine relationships between marketing mix and satisfaction when people visiting pet exhibitions in Bangkok Metropolitan Region, and 3) to examine marketing mix that can predict visitors’ satisfaction when people visiting pet exhibitions in Bangkok Metropolitan Region. Quantitative questionnaires were used to gather data from 415 pet lovers who visited pet exhibitions in Bangkok Metropolitan Region. Statistics were analyzed using frequency, percentages, mean, standard deviation, Pearson’s correlation, and multiple regression. Results of the research were 1) the average score of marketing mix was high while quality of exhibitions scored medium, 2) marketing mix had positive relationship with visitors’ satisfaction when visited pet exhibitions in Bangkok Metropolitan Region, and 3) quality of exhibitions, decorations, organizers, and exhibition themselves had ability to predict satisfaction of visitors to pet exhibitions in Bangkok Metropolitan Region at 79%.
สืบพงษ์ สมิตทันต์
ประสพชัย พสุนนท์
การศึกษาวิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการแปลข่าวภาษาจีนเป็นภาษาไทยของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีนชั้นปีที่ 3 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อผิดพลาดในการแปลข่าวจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีน ชั้นปีที่ 3 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ จำนวน 51 คน และนำผลที่ได้ไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาศักยภาพการแปลข่าวของนักศึกษาในรายวิชาการแปลจีน-ไทย เพื่อให้นักศึกษาสามารถแปลข่าวและถ่ายทอดเนื้อความออกมาได้อย่างถูกต้อง ผลการวิเคราะห์พบว่าข้อผิดพลาดที่พบมากที่สุดคือ การใช้บทขยายนาม และข้อผิดพลาดในการแปลที่พบน้อยที่สุดคือ การใช้ศัพท์เฉพาะไม่ถูกต้อง โดยสามารถจำแนกข้อผิดพลาดดังกล่าวออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้ (1) การแปลผิดความหมาย พบ 4 ลักษณะได้แก่ การเลือกใช้คำและการจับคู่คำไม่ตรงกับความหมายคิดเป็น ร้อยละ 37.47 ส่วนขยายคิดเป็น ร้อยละ 19.79 ประโยคลดคิดเป็น ร้อยละ 10.79 และการสะกดคำคิดเป็น ร้อยละ 6.29 (2) การแปลเกินคิดเป็น ร้อยละ 13.03 (3) การแปลขาดคิดเป็น ร้อยละ 12.09 ปัจจัยของข้อผิดพลาดที่พบในการแปลนั้น มาจากการขาดความรู้รอบตัว ทักษะทางไวยากรณ์ การแปลที่ยึดติดกับต้นฉบับและการขาดความรอบคอบ ประกอบกับทักษะการใช้ภาษาและการเข้าใจความหมายยังไม่ดีพอ ผลการวิเคราะห์แนวทาง This research aimed to study the errors in Chinese-Thai news translation of 51 students from the 3rd year Chinese Program, Faculty of Humanities and Social Sciences, Sisaket Rajabhat University. The results will be applied to be a guideline to develop news translation potential of students in Chinese-Thai Translation course in order to be able to translate and convey message of the news correctly. The analysis revealed that the most common error was using noun modifiers, while the least common translation error was using the terminologies incorrectly. In addition, the three types of errors were sorted in descending order as follows: (1) Four types of mistranslation were wrong selecting and matching words with definitions 37.47%, modifiers 19.79%, reduced sentences 10.79% and spelling 6.29%, (2) Over-translation 13.03% and (3) Under-translation 12.09%. The factors of errors in translation were from lack of general knowledge, grammar skill, translation based on manuscript and lack of discretion. Furthermore, they were not good at language skills and understanding, therefore, such errors were presented. To correct these errors, it can be done by focusing on translation skills and encouraging students to understand the differences between Chinese and Thai languages. Also, they should practice more Chinese translation skills.
วีระชาติ ดวงมาลา
การพยากรณ์ความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี โดยใช้กลวิธีการอ่าน The Prediction of the English Reading Comprehension Ability of Thai Undergraduate Students Using Reading Strategies
การศึกษาวิจัยครั้งนี้เกี่ยวข้องกับกลวิธีการอ่านภาษาอังกฤษของนักศึกษาและความสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีการอ่านกับความสามารถในการอ่าน วัตถุประสงค์ของการศึกษาวิจัยครั้งนี้ คือ 1. ศึกษากลวิธีการอ่านที่นักศึกษาใช้เมื่อต้องอ่านบทความภาษาอังกฤษ 2. ศึกษาความสัมพันธ์ของแต่ละกลวิธีกับความสามารถในการอ่าน และ 3. ศึกษากลวิธีการอ่านแต่ละกลวิธีเพื่อใช้พยากรณ์ความสามารถในการอ่าน กลุ่มตัวอย่างการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วยนักศึกษาชั้นปีที่ 2 จำนวน 95 คน จากคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ซึ่งลงทะเบียนเรียนวิชาการอ่านภาษาอังกฤษ 1 ในปีการศึกษา 2558 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วยแบบสอบถามกลวิธีการอ่าน และแบบทดสอบการอ่าน ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาเกือบทั้งหมดใช้กลวิธีการมองเห็นภาพ ( =3.13 sd =.56) ซึ่งหมายถึงนักศึกษาใช้การสร้างภาพในใจ โดยอาจเป็นภาพของการกระทำ คนและสถานที่ เพื่อทำความเข้าใจเนื้อหาที่อ่าน กลวิธีอื่นซึ่งนักศึกษาใช้ คือ การเดาความหมายจากปริบท ( =2.98 sd =.53) ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีการอ่านและความสามารถในการอ่าน มีการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีการอ่านต่างๆและคะแนนการอ่าน พบว่าคู่ที่มีค่าสัมประสิทธิ์สูงที่สุด คือ สรรพนามแทนคำนามและคะแนนความสามารถในการอ่านของนักศึกษา ซึ่งมีค่าเท่ากับ .343 ส่วนการพยากรณ์ความสามารถในการอ่านด้วยกลวิธี ได้ดำเนินการวิเคราะห์ถดถอย ซึ่งสามารถสร้างสมการถดถอยเพื่อนำมาใช้ในการพยากรณ์คะแนนการอ่าน ดังนี้ คะแนนการอ่าน = 32.419 + -3.927 (กลวิธีการพยากรณ์เหตุการณ์) + -5.188 (ความคิดเห็น) + - 4.979 (เปรียบเทียบความเหมือนและความต่าง) + 3.791 (ข้อเท็จจริง) + 4.177 (สรรพนามแทนคำนาม) จากสมการที่กล่าวมาแล้ว เทคนิคการพยากรณ์เหตุการณ์ ความคิดเห็น การเปรียบเทียบความเหมือนและความต่างข้อเท็จจริง และสรรพนามแทนคำนาม สามารถใช้ในการเดาความสามารถในการอ่าน ผลการวิจัยพบว่า ตัวแปรอิสระแต่ละตัว หรือตัวแปรอิสระหลายตัวรวมกัน สามารถพยากรณ์ความสามารถในการอ่านได้อย่างมีนัยสำคัญ ที่ระดับ .05 This study concerns two key areas of students’English reading strategies and the relationship between their reading strategies and the predictors of their reading ability. The objectives are the following: 1) to examine the reading strategies used when Thai EFL students read English passages; 2) to investigate the relationships all of the students’reading strategies and reading abilities; and 3) to examine the extent to which the common reading strategies individually predict the students’reading abilities. The population was second-year students enrolled in a reading course in the Faculty of Applied Science at King Mongkut’s University of Technology North Bangkok in Thailand during academic year 2015 for a total of 95 students. The population selected as the sample of this study. The research instruments used in this research consisted of: 1) a reading strategy questionnaire and 2) a reading test. The findings illustrates that almost all of the students used visualizing ( =3.13 sd =.56) which means that the students tried to see pictures (images) in their mind of actions, people and places to understand the reading text. Another strategy that the students used was guessing the meaning from the context ( =2.98 sd =.53). In terms of the correlation among the reading strategies and the students’ reading ability, the highest correlation coefficient was .343 (the pronoun reference and the reading ability score). Regarding the prediction, the regression equation used to predict the score can then be written as follows: Reading Score = 32.419+ -3.927 (predicting) +-5.188(opinion) + -4.979 (compare contrast) +3.791(fact) +4.177 (pronoun reference) According to the above equation, predicting, opinion, compare contrast, fact and pronoun reference could be used to predict reading ability. As a result, the independent variables were able to individually or in combination significantly predict the reading ability at the .05 level.
อนาคตภาพของวิชาศึกษาทั่วไปในสถาบันอุดมศึกษาในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2558 - 2568) The Trend of General Education in Higher Education in the Next Decade (2015 – 2025)
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาอนาคตภาพของวิชาศึกษาทั่วไปในสถาบันอุดมศึกษาในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2558 – 2568) กลุ่มเป้าหมายเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีบทบาทสำคัญและเกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาวิชาศึกษาทั่วไป รวมทั้งผู้ที่มีประสบการณ์ในการสอนวิชาศึกษาทั่วไปในสถาบันอุดมศึกษาตั้งแต่ 8 ปี ขึ้นไปจำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามมีลักษณะเป็นแบบมาตราส่วนประเมินค่า 5 ระดับ วิเคราะห์โดยใช้ค่ามัธยฐาน และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ ผลการวิจัยพบว่า อนาคตภาพของวิชาศึกษาทั่วไปจะเน้นการยึดหลักพัฒนาผู้เรียนให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ทั้งด้านร่างกาย จิตใจ สติปัญญา และความรู้ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม พัฒนากระบวนการคิด โดยใช้ทักษะทางปัญญาที่สูงขึ้น เน้นให้ผู้เรียนมีความรับผิดชอบต่อสังคม เรียนรู้ เข้าใจปัญหาสังคม และตระหนักในการเข้าไปมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหา มีทักษะในการดำเนินชีวิตที่คำนึงถึงคุณธรรมจริยธรรม เน้นความเกี่ยวข้องกับสภาพสังคมปัจจุบัน เชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของผู้เรียน และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมทั้งในประเทศและต่างประเทศ เป็นองค์ความรู้เชิงประยุกต์ ที่มีการออกแบบกระบวนการสอนที่หลากหลาย และกำหนดเกณฑ์การประเมินผลงานที่ชัดเจน โดยมีโครงสร้างของหลักสูตรจำนวน 30 หน่วยกิต เพียงพอแล้ว ส่วนการแบ่งสัดส่วนหน่วยกิตของกลุ่มวิชาศึกษาทั่วไปควรเป็นไปตามบริบทของแต่ละมหาวิทยาลัย The objective of this research was to study the trend of general education in higher education institutions in the next decade (B.E. 2015 - 2025). Targets were 15 experts who were a significant part of and involved in general education arrangement and experts with 8 years’ experience or more of teaching general education in higher education institutions. The research instrument was questionnaire that was a 5-level rating scale. The data was analyzed using median and interquartile range. The results of this research revealed that the trend of general education would emphasize enhancing students to be excellent human beings in physical, mental, and cognitive aspect. They should develop their thinking process using higher cognitive skills. Also, it would emphasize encouraging students to have social responsibilities, examine and understand social issues, be aware of participation in problem solving, and have life skills in consideration of morality and ethics. Lastly, it would emphasize the relation between the contents and today’s social condition, students’ ways of life, and national and international social change. It should be applied knowledge that was designed with various teaching strategies and clear performance appraisal criteria. The course structure of 30 credits should suffice. Credit rationing of general education should be in line with each university context.
ปิ่นกนก วงศ์ปิ่นเพ็ชร์
วันศิริ เจาตระกูล